Vaderkunde.

Er is geen moment dat je écht klaar bent om vader te worden.
Je krijgt geen diploma, geen pasje met ‘geschikt’ erop.
Wat je wel krijgt, is een echo. Een test. Een blik van je partner. En dan: stilte. Verwarring. Trots. Paniek. Liefde. Alles tegelijk.

Toen ik hoorde dat ik vader zou worden, veranderde er iets in mij. Niet per se naar de buitenwereld toe, ik gaf nog steeds les, deed mijn projecten, maar ík was anders.
Alsof er een laag werd opgetild die ik nog niet eerder had gezien. Alsof mijn lichaam het al wist voordat mijn hoofd het begreep: er komt iemand aan. En ik ga hem of haar begeleiden.
Maar hoe dan?
Vragen die niemand stelde
Wat ik merkte: veel mensen vroegen hoe het met haar (mijn partner) ging.
En natuurlijk, dat is logisch. Zij draagt, zij groeit, zij verandert. Maar ik? Ik veranderde ook. Stil. een beetje ongemerkt.
Ik begon na te denken over alles wat ik nooit had gekregen. Over wat ik wél wil doorgeven. Over hoe ik aanwezig wil zijn. Niet alleen financieel of fysiek – maar écht.
Aanwezig in woorden. In daden. In het ongemak. In de liefde.
Alleen… waar leer je dat?
Er is geen school voor vaders
Er is geen klaslokaal waar je als man binnenloopt en zegt:
“Yo, ik wil dit goed doen. Wie helpt mij even met m’n rol?”
En dus ging ik het zelf vormgeven. Op mijn manier. Met alles wat ik ben: maker, partner, docent, zoon, en nu ook vader-to-be.
Vaderkunde is daaruit ontstaan. Eerst als notitie op mijn telefoon. Toen als blog. Nu als iets wat ik kan delen.
Niet om je te vertellen hoe je vader moet zijn.
Maar om je te helpen ontdekken wie jij bent, in deze nieuwe rol.
De realiteit is rauwer dan de clichés
In een van de eerste gesprekken over de zwangerschap ging het over seks.
Niet sexy, maar ingewikkeld.
Want hoe werkt dat, als er iemand groeit in het lichaam van degene van wie je houdt?
Is het oké om nog verlangen te voelen?
Wat als zij het niet voelt? Wat als jij het niet voelt?
Het zijn die vragen die je nergens leert te stellen.
Niet op school, niet in je vriendengroep, zelden bij je vader.
En tóch zijn ze er. Iedere dag.

Wat is Vaderkunde?
Vaderkunde is geen cursus met stappenplan.
Het is een reeks thema’s, verhalen en opdrachten die je helpen om stil te staan. Om te voelen waar je staat. Wat je denkt. Wat je meedraagt. En wat je wil veranderen.
Het gaat over:

• Zelfliefde en zelfvertrouwen
• Intimiteit en onzekerheid
• Je relatie met je eigen vader(s)
• Je partner kunnen ondersteunen zonder jezelf te verliezen
• Praten over geld, zorg, toekomst
• De kracht van aanwezigheid

Er is geen goede of foute manier om dit pad te bewandelen.
Wat er wel is: ruimte. Om jezelf serieus te nemen.
Niet als ‘kostwinner’ of ‘helper’ maar als ouder. Als iemand die wilt bouwen.
En misschien ook wel als kind die nog steeds iets te helen heeft.

Vaderkunde is voor aanstaande vaders die hun rol niet willen onderdrukken, maar juist onderzoeken. Vaderkunde is er ook voor vaders die al langer papa zijn en willen helpen met tips of verhalen.
Niet perfect. Wel echt.
En met genoeg ruimte om het op je eigen manier te doen.

Welkom bij de club!